Ο κενός χρόνος που απαιτεί η πτώση της σκέψης, λίγο μετά την κορύφωση της, σε σχέση με τον ήχο ή την κίνηση στο περιβάλλον που θα προκαλέσει, στην ταύτιση της με μία εξωτερική για'κείνη αίσθηση λήψης, μάλλον, σκέψης, είναι ίσως η Έννοια της Αδιαφορίας.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
"Το πείραμα των αστεριών δημιούργησε τον ουρανό για να κάνει τον αισθησιασμό γκρι στο μοβ", μου εξομολογήθηκε η σκύλα μου ύστερα ...
-
Το κλειδί για την τέταρτη διάσταση είναι το Μπεζ του Σιελ Λευκού. Σαν τη σπίθα του πρώτου Σ'αγαπώ μέσα στην κβαντική ψυχή. Χωροχρονικο...
-
Η αναρχία οφείλει να έχει ποικιλομορφία για τη διακύμανση των ποιοτήτων του Κόκκινου Ροζ. Του Ήχου δηλαδή στο Σύμπαν. Δεν ξέρω αν το Χρυσό ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου