Ο κύκλος της Καταστροφής και της Δημιουργίας σπάει στο ουδέτερο πεδίο της δίνης όλης αυτής της ενέργειας που είναι το Σύμπαν που ξέρουμε ως τέταρτη διάσταση. Ο κύκλος αυτός είναι σαν ένα επεισόδιο της ζωής μας με διάρκεια.
Ενδεχομένως το Χρυσό Λευκό έφερε τη διάνοια της ύπαρξης.
Όταν σπάσει αυτός ο κύκλος της Καταστροφής και της Δημιουργίας τότε μία δίνη ξεφεύγει από τα άκρα της ψυχής διαταράσσοντας ενδεχομένως την ψυχοπαθολογία.
Εκεί ίσως ξεκινάει μία σπείρα που κουβαλάει στις Καφέ καμπυλότητες του χρόνου της, λογικά και του χώρου της, διαδοχικούς και συνεχόμενους Χρυσούς δακτυλίους καταστροφής και δημιουργίας μέσα στο κενό του Χάους. Η σπείρα αυτή αφορά τη διάνοια της ύπαρξης, ίσως το DNA. Ωστόσο η δίνη αυτή είναι ένας μηχανισμός (λογικά εκφράζει το Χάος στο Σύμπαν ή/και το Ζενίθ και το Ναδίρ ενός επεισοδίου της ζωής μας), ο οποίος συμπεριφέρεται ως κυματομορφή που έχει συνείδηση και δημιουργεί Έννοιες. Οι εντάσεις της κυματομορφής αυτής είναι που δεν ξέρω αν συμπεριφέρονται μέσω μίας συμπαντικής συνείδησης.
Το Λευκό που προκύπτει από το Καφέ Χρυσό αυτής της Σπείρας μέσα στο κενό του Μαύρου (λογικά αυτό φέρνει το ηλεκτρόνιο) ενώνει το Καφέ Χρυσό με το Γκρι των διαστάσεων.
Τώρα το αν το Σύμπαν έχει κάποια συνείδηση στις διαστάσεις του αυτό θα μας το πει μόνο η πληροφορία της σκέψης που διαχέεται σε αυτό μέσω των φωτονίων. Όπως και αν οι σκέψεις είναι και Έννοιες πίσω από Χρώματα.